Wanneer Opa Cornelis Konijn in 1987 sterft, erft zijn dochter Immetje het huisje, dat staat op perceel Zuidje 11 te Schermerhorn.
Wij kennen dit huisje nu onder de naam: “Het Kleinste Huisje van Schermerhorn”
De grond is op dat moment in erfpacht bij de gemeente Schermer.
De erven verkopen het huisje aan de gemeente en daarna gebeurt er weinig.
Het huisje kwijnt al snel weg.
De dorpsraad komt met het idee het huisje te behouden: het huisje is namelijk één van de 20 tuindershuisjes, die er in Schermerhorn stonden en dit is de laatste!!!
Zij willen het huisje een publieke functie geven zoals:

  • ​vergaderruimte
  • ​stijlkamer/museum
  • ​expositieruimte
  • ​aanleg-en afmeersteiger


27 augustus 1990 wordt het huisje ondergebracht in een stichting en deze stichting koopt het huisje van de gemeente voor de prijs van één gulden k.k.
Het huisje is op dit moment nog meer in verval geraakt. Naar aanleiding van foto's en tekeningen wordt dan besloten te herbouwen in de oorspronkelijke staat.

Met behulp van een subsidie van Gedeputeerde Staten, een bijdrage van de gemeente, de plaatselijke middenstand en héél véél vrijwilligers lukt het om in april 1991 het huisje af te leveren in de huidige staat.
Daar wordt het nog bruikbare bouwmateriaal van het huisje, alsmede materiaal van verschillende slooppanden uit Schermerhorn voor gebruikt.

In 1992 is er de eerste vergadering en is het huisje ingericht met gekregen meubels en spulletjes.

 

Het Kleinste Huisje nu!!

Sinds 1992 heeft het huisje een publieke functie o.a. als museum.
Tijdens de zomermaanden bent u welkom om de sfeer van rond 1920 te komen beleven.
Onze vrijwilligers ontvangen u met groot enthousiasme.
Bij binnenkomst ontdekt u direct de sfeer van vroeger en deze staat garant voor gezellige uurtjes met herinneringen aan lang vervlogen tijden.

“O ja”en “weet je nog wel” horen we veelvuldig.
Ook voor een klein feestje, reünie of vergadering is het huisje een prima locatie.